தேவி பாகவத புராணம்

ஒருவேளை நீங்கள் காலையில் கண் விழிக்கும்போது, இந்த பிரபஞ்சமே ஒரு பெண்ணின் விருப்பத்தால் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது என்று உணர்ந்தால் என்ன செய்வீர்கள்? கற்பனை செய்து பாருங்கள், நீங்கள் காணும் இந்த பிரம்மாண்டமான அண்டசராசரங்களும், அதில் இயங்கும் நட்சத்திரங்களும், உங்கள் சுவாசமும் கூட ஒரு பேரன்பின் வெளிப்பாடாக இருந்தால் எப்படி இருக்கும்? இதுவே “Devi Bhagavata Purana” நூலின் சாராம்சம்.

இந்த நூலில், மகரிஷி வியாசர் பிரபஞ்சத்தின் ஆதி சக்தியை ‘தேவி’ என்று அழைக்கிறார். அவர் கூறுகிறார், “இந்த அகிலமே தேவியின் வடிவமே.” இந்த வரிகள் பிரபஞ்சத்தின் ஒட்டுமொத்த இயக்கத்தையும் ஒரு தாயின் அரவணைப்போடு இணைக்கின்றன. வியாசரின் கூற்றுப்படி, படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய முத்தொழில்களுக்கும் ஆதாரமாக இருப்பது இந்த ஆதிசக்தி மட்டுமே.

வியாசர் முன்வைக்கும் மிக முக்கியமான கருத்து இதுதான்: இறைவன் என்பவர் ஏதோ தூரத்தில் இருப்பவர் அல்ல, நம்முள் உறையும் ஆற்றல் அவரே. அவர் வாதங்களை முன்வைக்கும்போது, பிரம்ம, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய மும்மூர்த்திகளே தேவியின் முன்னால் பணிந்து நிற்கிறார்கள் என்பதைக் குறிப்புணர்த்துகிறார். ஒருவேளை யாராவது, “இறைவன் ஒரு ஆண் வடிவம் தானே?” என்று வாதிட்டால், வியாசர் இந்த நூலின் மூலம், அந்த ஆண் தெய்வங்களுக்கே சக்தியை வழங்குவது அந்தப் பராசக்திதான் என்பதை தர்க்கரீதியாக விளக்குகிறார். [short pause]

வியாசர், மகாபாரதத்தை எழுதிய ஞானி என்பதால், மனித உணர்வுகளின் சிக்கல்களை மிகத் தெளிவாக அறிந்தவர். அவர் ஏன் இந்த நூலை எழுதினார்? உலகத்தவர் அனைவரும் புறத்தே தேடும் இறைவனை, அகத்தே உணர வேண்டும் என்பதற்காகவே அவர் இந்த காவியத்தைப் படைத்தார்.

‘சர்வ மங்கல மங்களா’ என்று அவர் பாடும்போது, தேவி என்பவள் பயத்தை ஊட்டுபவள் அல்ல, மாறாக எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கிய பேரன்பு என்பதை வாசகர் உணர முடியும். [sigh]

இறுதியாக, இந்த பிரபஞ்சமே ஒரு தேவியின் கனவு என்றால், உங்களைச் சுற்றியுள்ள துயரங்களும், மகிழ்ச்சிகளும் ஏன் நிகழ்கின்றன என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டாமா? “Devi Bhagavata Purana” வெறும் கதையல்ல, அது உங்கள் ஆன்மாவிற்கான ஒரு வரைபடம். அதன் ஆழத்தில் மூழ்கி, அந்தப் பேரண்டத்தின் ரகசியத்தை அறிய நீங்கள் தயாரா?