ಬೀಚುವ ಬೆಳೆ

ಒಮ್ಮೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ದುಡಿದರೂ ಆ ಬೆವರಿನ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವೆ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸಬೇಕಾದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವರ “Beechuva Bele” ಕೃತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಸತ್ಯದ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸ್ಥಳವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮಗಳ ಕಾರಾಗೃಹ. ಬಿಸಿಲಿನ ತಾಪಕ್ಕೆ ಮಣ್ಣು ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಮರಮ್ಮನಂತಹ ಪಾತ್ರಗಳು ಹಸಿವಿನ ನಡುವೆಯೂ ಆ ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲೇ ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿವೆ. ಒಂದು ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಯ ಹೊಸ್ತಿಲನ್ನು ದಾಟಲು ಹೆದರುವ ಆ ಬಾಲಕನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಆತನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ಭಯ ಮತ್ತು ತುಡಿತ, ಆತ ಕೇಳುವ ಮೌನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಎದೆ ನಡುಗಿಸುತ್ತವೆ. “ಯಾಕೆ ನಾನು ಇವರಿಂದ ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು?” ಎಂಬ ಆತನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸಿಗುವ ಮೌನ ಉತ್ತರಗಳು ತೀವ್ರ ನೋವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ. [medium pause]

ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವರು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುವ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತ. ಅವರ ಕಥನದಲ್ಲಿ ದಲಿತ ಬದುಕಿನ ಆಡುಭಾಷೆಯೇ ಒಂದು ಪಾತ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಬೆವರು ಬಸಿದರೂ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ.” ಇದು ಕೇವಲ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲ, ಶತಮಾನಗಳ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಆರ್ತನಾದ. ಈ ಕೃತಿಯು ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರೂರತೆಯನ್ನು ಹಸಿಬಿಸಿಯಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಲೇ, ಮನುಷ್ಯನ ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಘನತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ಈ ಕೃತಿಯು ಸಮಾಜದ ಕಪಟ ಮುಖವನ್ನು ಒಡೆದು, ಸಮಾನತೆಯ ಹೊಸ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ ತುಡಿತವಾಗಿದೆ. ಲೇಖಕರ ಶೈಲಿ ಎಷ್ಟು ಸರಳವೋ ಅಷ್ಟೇ ತೀಕ್ಷ್ಣ. [uhm] ಓದುವಾಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವೂ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಈ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕೇವಲ ಓದಬೇಕಾದ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸತ್ಯ. [sigh]

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈ ಕೃತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ: ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವ ದಿನ ಎಂದು? [long pause] “Beechuva Bele” ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಿಮಗೆ ಆ ನೋವಿನ ಮತ್ತು ಆಶಯದ ಆಳ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀವೇ ಸ್ವತಃ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಆಳವಾದ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ಆ ಕಥೆಯ ಸಾರ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಲಿದೆ, ಬದಲಾಯಿಸಲಿದೆ. ಆ ಕೃತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.