ತೀನ್ ಪೈಶಾಚಾ ತಮಾಶಾ

ಒಂದು ದಿನ ನೀವು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ, ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಅಪರಾಧದ ನಡುವಿನ ಗೆರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹೋಗಿದ್ದರೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ? ಸಮಾಜದ ಉನ್ನತ ವರ್ಗದವರು ಧರಿಸಿರುವ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಗೂ, ಬೀದಿಯ ಕಳ್ಳರು ಆಡುವ ಆಟಕ್ಕೂ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆಗ ನ್ಯಾಯದ ಅರ್ಥವೇನು?

ವಿಜಯ್ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಅವರ “Teen Paishacha Tamasha” ಕೃತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಂತಹದೊಂದು ತಲ್ಲಣದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಣೇಶಲಾಲ್ ಎಂಬ ಭೂಗತ ಪಾತಕಿ ಮತ್ತು ಆತನ ಅಳಿಯ ಸತೀಶ್ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವು ಕೇವಲ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಲ್ಲ; ಅದು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹುಳುಕನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಕನ್ನಡಿ. ಕಥೆಯ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: ವಿವಾಹದ ಸಂಭ್ರಮದ ನಡುವೆ, ಹಣದ ಮದದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ಕಳ್ಳರ ಗುಂಪು. ಸುತ್ತಲೂ ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಆದರೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮದ್ಯದ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ವಾಸನೆ ಬೆರೆತಿದೆ. [short pause] ಸತೀಶ್ ಬಂಧನದ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಆತನ ಮುಖದಲ್ಲಿರುವ ಧೈರ್ಯ ನೋಡಿದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: “ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನದೇ ಜಾತಿಯವರು, ಕೇವಲ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಬೇರೆ ಅಷ್ಟೆ.”

ವಿಜಯ್ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚೂಪಾದ ಅಣಕವಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಅವರು ಬರೆದ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತ. ಒಂದು ಕಡೆ ಬಡವರ ಆಕ್ರಂದನ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸುವ ರಹಸ್ಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳು. ಲೇಖಕರು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಠೋರ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ: “ದುಡ್ಡು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ದುಡ್ಡಿನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಅಧಿಕಾರವೇ ಈ ನಾಟಕದ ಅಸಲಿ ಸೂತ್ರಧಾರಿ.” [medium pause]

ನಾಟಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸತೀಶ್‌ಗೆ ಸಿಗುವ ಕ್ಷಮಾದಾನವು ನ್ಯಾಯದ ವಿಜಯವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಸಂಕೇತ. ಲೇಖಕರು ವೇದಿಕೆಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಒಡೆದು, ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. [sigh] ಇದು ಕೇವಲ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ-ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಭಾಗ.

ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಅವರ ಭಾಷೆಯ ಹರಿವು ಎಂತಹದರಾದರೂ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಮೌನಕ್ಕೆ ದೂಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಓದಲೇಬೇಕಾದ ಕೃತಿಯಿದು. ಆದರೆ, ಈ ನಾಟಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ನಗುತ್ತೀರೋ ಅಥವಾ ಅಳುತ್ತೀರೋ? ಅದನ್ನೇ ಈ “Teen Paishacha Tamasha” ನಿಮಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತದೆ. [long pause] ಈ ಕರಾಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯಲು, ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನೀವು ಖಂಡಿತ ಓದಬೇಕು.