ನಾಲುಕೆಟ್ಟು

‘Nalukettu (The Ancestral Home)’ ಕೃತಿಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಬೇರೂರಿದ್ದ ಒಂದು ಜನಾಂಗೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪತನದ ದ್ವನಿಯಾಗಿದೆ. ಎಂ.ಟಿ. ವಾಸುದೇವನ್ ನಾಯರ್ ಅವರು ಬರೆದ ಈ ಕೃತಿಯು, ಭಾರತೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ತರವಾಡು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಕಠೋರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಮತ್ತೊಂದು ಕೃತಿಯಿಲ್ಲ.

ಹಳೆಯ ನಾಲ್ಕೆಟ್ಟು ಮನೆಯ ಒಳಗಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ಅಲ್ಲಿನ ಮರದ ಕಂಬಗಳ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಮೌನ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪುಣ್ಣಿ ಆ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನೋವಿದೆ. [sigh] ಆ ಮನೆ ಅವನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬೇರು, ಆದರೆ ಅದೇ ಮನೆ ಅವನನ್ನು ಹೊರಗಿನವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ: ಅಪ್ಪುಣ್ಣಿ ತನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಬಳಿ ಕೇಳುವ ಮಾತು, “ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಯಾರು? ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸಿಗುವ ಉತ್ತರ, ಅವನ ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಕುಸಿತದ ದ್ವನಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಎಂ.ಟಿ. ವಾಸುದೇವನ್ ನಾಯರ್ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಯಿದೆ. ಅವರು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಂತರಾಳದ ತುಮುಲಗಳನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸುವ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತ. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, “ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಮಮತೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ವಿನಾಶದ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತದೆ.” ಇದು ಕೇವಲ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹುಡುಕಾಟ. [uhm] ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯವೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ.

ಅಪ್ಪುಣ್ಣಿ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಹೊಸ ಲೋಕದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವಾಗ, ಅವನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಹಳೆಯ ಜಗತ್ತಿನ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಹಾದಿ ಓದುಗನನ್ನು ಕಾಡದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪುಣ್ಣಿ ಕಡೆಗೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಸತ್ಯವೇನು? ಆ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ನೆನಪುಗಳ ಭಾರದ ನಡುವೆ ಅವನು ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆಯೇ? ಈ ಸಾar ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಳವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ‘Nalukettu (The Ancestral Home)’ ಓದುವುದು ಎಂದರೆ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.