ಕಿತ್ನೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ್

ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಪುಟಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಓದುವುದು ಬೇರೆ, ಆದರೆ ಆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟಕಟೆಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವುದು ಬೇರೆ. ಕಮಲೇಶ್ವರ್ ಅವರ “Kitne Pakistan” ಕೃತಿಯು ಇತಿಹಾಸದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂಚಲನವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮಾನವಕುಲದ ವಿವೇಚನೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಲಾದ ಒಂದು ಕನ್ನಡಿ.

[medium pause]

ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಒಂದು ಮರೆಯಲಾಗದ ದೃಶ್ಯ. ಆ ದಿವ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕತ್ತಲೆಯ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಭಾರವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷದ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಮೌನದ ತೀವ್ರತೆ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಂತಿದೆ. ಇತಿಹಾಸದ ವಿವಿಧ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕರು, ಅಪರಾಧಿಗಳು, ಮತ್ತು ಬಲಿಪಶುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಕಮಲೇಶ್ವರ್ ಅವರ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇರಿಯುತ್ತದೆ: “ಇತಿಹಾಸವು ತನ್ನ ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಮರೆಮಾಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ, ಸತ್ಯವು ಬೂದಿಯೊಳಗಿನ ಕಿಡಿಯಂತೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.” ಅಲ್ಲಿನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಗಂಭೀರ ದನಿ ಮತ್ತು ಆರೋಪಿಗಳ ಮೌನ, ನಮಗೆ ಅಧಿಕಾರದ ಹುಚ್ಚು ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

“Kitne Pakistan” ನ ನಿಜವಾದ ತಿರುಳು ಎಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಗಡಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೂ, ಕೊನೆಗೆ ಉಳಿಯುವುದು ಕೇವಲ ನೋವು ಮತ್ತು ಸಾವಿನ ಕರಾಳ ನೆರಳು ಎಂಬ ಸತ್ಯ. ಕಮಲೇಶ್ವರ್ ಅವರು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯದ ಈ ಜಟಿಲ ಜಾಲವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತ. ಒಂದು ಕಡೆ ಅಧಿಕಾರದ ದಾಹ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಬದುಕನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ತೊಳಲಾಟ. ಈ ಕೃತಿಯು ಓದುಗನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ — ನಾವು ಹಂಚುತ್ತಿರುವುದು ಭೂಮಿಯನ್ನೋ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನೋ? [sigh]

ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಮನಸ್ಸುಗಳು ವಿಭಜನೆಯಾಗುವ ಕ್ರೂರ ಕಥಾನಕ. ಕಮಲೇಶ್ವರ್ ಅವರ ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ ಎಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣವೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ವಾಕ್ಯವೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಲೋಚನೆಗೆ ದೂಡುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯ ಪುಟವನ್ನು ಓದಿದಾಗಲೂ, ಆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಗಂಟೆಯ ಸದ್ದು ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಈ ಮನುಕುಲದ ಭವಿಷ್ಯ ಏನು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬೇಕೆಂದರೆ, ನೀವು ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಆಳವಾಗಿ ಓದಲೇಬೇಕು.