ಅನ್ಹೋ (ಅಪೂರ್ಣ)

ಹತಾಶೆಯ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನೋವು ಇದಾಗಿದೆ. ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಧೂಳು ಮತ್ತು ಬೆವರು ಬೆರೆತ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ, ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುವ ಬಡ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಮೌನ ಕೂಗು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಆತ್ಮ. ಗುರ್ಡಿಯಾಲ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ‘Anhoe (The Undone)’ ಕೃತಿಯು ಕೇವಲ ಶೋಷಣೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಆತ್ಮಗೌರವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಠದ ಕಥೆ.

ಸಂಜೆಯ ಕೆಂಪು ಬಿಸಿಲು ಹೊಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಸಿ ಗೋಧಿಯ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಬೆವರು ಕರಗಿದ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಮಿಶ್ರವಾಗಿದೆ. ಜರ್ನೈಲ್ ಎಂಬ ಯುವ ಕಾರ್ಮಿಕ ತನ್ನ ಒರಟಾದ ಕೈಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಮುಂದೆ ಜಮೀನ್ದಾರನ ದರ್ಪ, ಮಸಿಯ ಬಣ್ಣದಂತೆ ಕವಿದಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವಿದೆ, ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಇಂದಿಗೂ ಮೈ ಜುಮ್ಮೆನ್ನುತ್ತದೆ. ಜಮೀನ್ದಾರ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ: “ನಿಮ್ಮ ಬೆವರು ನನ್ನ ಭೂಮಿಯ ಬೆಲೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ನಿಮಗಿದೆಯೇ?” ಅದಕ್ಕೆ ಜರ್ನೈಲ್ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಆ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಿರುಗಾಳಿ ಅಡಗಿದೆ. [short pause] ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಜರ್ನೈಲ್ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, “ಬದುಕು ಬರೀ ಹಸಿವಿನ ಅಳತೆಗೋಲಲ್ಲ, ಅದು ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆ.”

ಗುರ್ಡಿಯಾಲ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಕಲಾತ್ಮಕತೆಯಿದೆ. ಅವರು ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಕಠೋರತೆಯನ್ನು ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಬಡತನವೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿವಲ್ಲ, ಅದು ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಕಲೆ.” ಈ ಮಾತುಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಸಮಾಜದ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ, ಬಲಹೀನರ ಧ್ವನಿ ಹೇಗೆ ಅಡಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಅಡಗಿದ ಧ್ವನಿಯೇ ಹೇಗೆ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕಿಡಿಯಾಗಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕಾದಂಬರಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.

[sigh] ಒಕ್ಕೂಟದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯೊಬ್ಬರು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಈ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಭಯವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಭರವಸೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಜಮೀನ್ದಾರನ ಬೆದರಿಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ, ಹಳ್ಳಿಯ ವಾತಾವರಣ ಉದ್ವಿಗ್ನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಕೂಲಿಗಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ, ಇದು ಗೌರವಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧ. ಕಾರ್ಮಿಕರು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಒಗ್ಗೂಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಏನಾಗಬಹುದು? ಅವರ ಭವಿಷ್ಯ ಜಮೀನ್ದಾರನ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುವುದೇ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಯ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗುವುದೇ? ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ‘Anhoe (The Undone)’ ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲೇಬೇಕು. ಈ ಕಥೆಯ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.