ಕರಣ್ ಘೇಲೋ

“Karan Ghelo” ಕೇವಲ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲ; ಇದು ಒಂದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಅಹಂಕಾರದ ಅಂತಿಮ ವಿಧ್ವಂಸಕತೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ ಮೊದಲ ಮಹಾಕಾವ್ಯ. ಗುಜರಾತಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಂದಶಂಕರ್ ತುಳಜಾಶಂಕರ್ ಮೆಹ್ತಾ ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ ಕೃತಿಯು, ಅಧಿಕಾರದ ಉನ್ಮಾದದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ ರಾಜನೊಬ್ಬನ ಕಥೆಯನ್ನು ಅತಿವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಅನಿಲವಾಡ್‌ನ ಅರಮನೆ. ಸುತ್ತಲೂ ಮದ್ಯದ ಘಾಟು, ಮಸುಕಾದ ದೀಪಗಳ ಕೆಳಗೆ ರಾಣಿಯರ ಅಳುವಿನ ದನಿ. ರಾಜ ಕರಣ್ ವಾಘೇಲಾ ತನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಈಗಾಗಲೇ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ನಂದಶಂಕರ್ ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ರಾಜನ ತೇಜಸ್ಸಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸೋಲನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಹತಾಶೆಯ ಮಿಂಚು.” ಇದು ಕೇವಲ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಪಾತ್ರದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ತೋರಿಸುವ ಕಲೆ.

ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಸುಲ್ತಾನ್ ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಸೈನಿಕರು ಗುಜರಾತಿನ ಮಣ್ಣನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕರಣ್ ವಾಘೇಲಾ ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಬಳಗದೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಕ್ಷಣವೊಂದು ಮರೆಯಲಾಗದು. ಕರಣ್ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ: “ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಪುನಃ ಗೆಲ್ಲಬಹುದು, ಆದರೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಂತೆ!” ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮಂತ್ರಿಯೊಬ್ಬನ ಮೌನದಲ್ಲಿರುವ ಭೀತಿಯನ್ನು ಲೇಖಕರು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ರೀತಿ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕರಣ್‌ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ, ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳ ಅರಿವಿನ ಜ್ವಾಲೆ [sigh] ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಸುಡುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಕಾದಂಬರಿಯು ಒಂದು ಕಠೋರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ—ರಾಜನ ಅಸಮರ್ಥತೆ ಕೇವಲ ಅವನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದುರಂತವಲ್ಲ, ಅದು ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿ. ಭೋಗದ ಬೆನ್ನತ್ತಿ ಹೋದಾಗ, ಶಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಮರಳಿನಂತೆ ಕೈಯಿಂದ ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕರಣ್‌ನ ಬದುಕು ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ.

ನಂದಶಂಕರ್ ಅವರ ಭಾಷಾ ಶೈಲಿಯು ಅಪ್ರತಿಮವಾದುದು. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಾಕ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ವಾತಾವರಣ, ಓದುಗನನ್ನು ಆ ಯುಗದ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಕರಣ್‌ನ ಅಂತಿಮ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಾವು, ಸೋಲಿನಲ್ಲೂ ಕಾಣುವ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಾಗ, ರಾಜಕೀಯದ ಆಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಹೇಗೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿವೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಕರಣ್ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕೇವಲ ಮಣ್ಣನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನೇ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡನೇ? ಆ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು “Karan Ghelo” ಅನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಓದಲೇಬೇಕು.