ಕಲಪಿ ನಿ ಕವಿತಾ

ಬೆಟ್ಟದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಕ್ಷಿತಿಜದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿ ಕವಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಮಿಲನವೇ ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಕವಿತೆಯಲ್ಲ, ಹೃದಯದ ತುಡಿತ. ಈ ಅನುಭವವೇ “Kalapi Ni Kavita”. ಕಲಾಪಿ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾದ ಸುರ್ಸಿಂಗ್‌ಜಿ ತಕ್ತ್‌ಸಿಂಗ್‌ಜಿ ಗೋಹಿಲ್ ಅವರ ಈ ಕೃತಿಯು, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಪಯಣ.

ಈ ಕೃತಿಯ ಸಾರಾಂಶ ಸರಳವಾಗಿದೆ: ಪ್ರೀತಿ, ನೋವು ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮದ ವಿಕಾಸವನ್ನು ಅರಿಯುವುದೇ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನದ ಗುರಿ. ಕಲಾಪಿ ತನ್ನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಹಣ ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರಿ ಚಂಪಾವತಿಯ ಪ್ರಣಯ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ಗಾಢವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಜೀವನದ ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ರಾಜವೈಭೋಗದ ನಶ್ವರತೆಯನ್ನು ಎದುರುಬದುರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಲಾಪಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಪ್ರೀತಿಯೇ ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯ, ಆದರೆ ನೋವು ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಮೆಟ್ಟಿಲು.” [short pause] ಈ ಮಾತು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯವೆಂದರೆ, ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಸಂಕಟಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಲ್ಲ, ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸಂವೇದನಾಶೀಲರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಕವಿ ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಲು, “ಯೌವನ ಎಂಬುದು ಹರಿದು ಹೋಗುವ ನದಿ, ಅದನ್ನು ಸಾರ್ಥಕ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಬದುಕು.” ಇದು ಯುವಕರಿಗೆ ಬದುಕನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಾಳಲು ನೀಡುವ ಕರೆ.

ಕಲಾಪಿ ಅವರು ಕೇವಲ ಕವಿಯಲ್ಲ, ಅವರು ಜೀವನದ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಂಡ ರಾಜಕುಮಾರ. ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವಗಳೇ ಇಲ್ಲಿನ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬಿವೆ. ಕೆಲವರು ಈ ಕವಿತೆಗಳು ಅತಿಯಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಕಲಾಪಿ ಅದಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಉತ್ತರ ಸ್ಪಷ್ಟ: “ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕು ಮರುಭೂಮಿಯಿದ್ದಂತೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಧೀರತನ.” [sigh]

“Kalapi Ni Kavita” ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುಂಪಲ್ಲ; ಅದು ಕಳೆದುಹೋದ ಸಮಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಕನ್ನಡಿ. ಕಲಾಪಿ ಅವರು ನಮಗೆ ಜೀವನದ ಕಷ್ಟಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಈ ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ ನೀವು ಈಜಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ಬದುಕಿನ ಈ ಅನನ್ಯ ಪಯಣದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾರವನ್ನು ಓದಿ, ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ತುಡಿತಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬಹುದು. ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯಲು, ಈ ಅದ್ಭುತ ಕೃತಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಓದಲೇಬೇಕು.