ഫൈവ് പോയിന്റ് സംവൺ

ഒരു എൻജിനീയറിങ് കോളേജിന്റെ തണുത്തുറഞ്ഞ കോണിടനാഴികളിൽ, ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളുടെ ഭാരവും പരീക്ഷകളുടെ സമ്മർദ്ദവും പേറി നടന്ന ഒരു യുവാവിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയിൽ നിന്നാണ് ചേതൻ ഭഗത്ത് Five Point Someone എന്ന പുസ്തകത്തിന് ജന്മം നൽകിയത്. താൻ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ ആ വിങ്ങലുകൾ, ഗ്രേഡുകൾ കൊണ്ട് മാത്രം അളക്കപ്പെടുന്ന ബുദ്ധിയുടെ അർത്ഥശൂന്യതയെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

നീല വെളിച്ചം നിറയുന്ന ഹോസ്റ്റൽ മുറികളിൽ, പുസ്തകത്താളുകൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ഭയത്തിന്റെ മണം നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടാം. ഹരി, റയാൻ, അലോക്; ഇവരാണ് Five Point Someone-ലെ കേന്ദ്രബിന്ദുക്കൾ. അക്കാദമിക് പടവുകളിൽ താഴെക്കിടയിൽ നിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ‘ഫൈവ്-പോയിന്റേഴ്സ്’ എന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടവർ. സംവിധാനത്തോട് കലഹിക്കുന്ന റയാൻ, കുടുംബത്തിന്റെ ദാരിദ്ര്യം പേറുന്ന അലോക്, പ്രണയത്തിലും പഠനത്തിലും ഒരുപോലെ ഉലയുന്ന ഹരി. [short pause]

“നമ്മൾ ഇവിടെ വന്നത് യന്ത്രങ്ങളാകാനല്ല, ജീവിക്കാനാണ്,” എന്ന് റയാൻ പറയുമ്പോൾ, അതൊരു വെറും പ്രഖ്യാപനമല്ല, ആ മുറിക്കുള്ളിലെ ശ്വാസംമുട്ടിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷത്തോടുള്ള യുദ്ധപ്രഖ്യാപനം കൂടിയാണ്. ഒരുകാലത്ത് വിസ്മരിക്കാനാവാത്ത ആ രംഗം ഓർക്കുക—ഒരു പരീക്ഷാ പേപ്പർ മോഷ്ടിക്കാൻ അവർ നടത്തുന്ന വിഫലശ്രമം. ആ നിമിഷം അവരുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം എത്രമാത്രം വലുതാണെന്ന് ചേതൻ ഭഗത്ത് വരച്ചുകാട്ടുന്നുണ്ട്. പരീക്ഷാഹാളിലെ നിശബ്ദത, പേനയുടെ ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കുന്ന മുറി, ഒപ്പം തകർന്നുവീഴുമെന്ന ഭയം. അലോക്കിന്റെ ആത്മഹത്യശ്രമം വരെ എത്തുന്ന ആ സംഘർഷം, ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായം എങ്ങനെയാണ് മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ കൊന്നുതള്ളുന്നത് എന്നതിന്റെ നേർചിത്രമാണ്.

ഈ പുസ്തകം ഉയർത്തുന്ന സത്യം ലളിതമാണ്; ഒരു മാർക്ക് ലിസ്റ്റിലെ അക്കങ്ങൾക്കപ്പുറം മനുഷ്യന്റെ മൂല്യമുണ്ട്. ചേതൻ ഭഗത്തിന്റെ ഭാഷ നേരെ ഹൃദയത്തിലേക്കാണ് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നത്. “ജീവിതം എന്നത് ഒരു പരീക്ഷയല്ല, അതൊരു യാത്രയാണ്” എന്ന് അദ്ദേഹം പറയാതെ പറയുന്നു. [sigh]

അക്കാദമിക് മികവിനപ്പുറം സൗഹൃദത്തിന്റെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും കഥ പറയുന്ന Five Point Someone, യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് വിജയം എന്ന് നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് പുനർചിന്തിപ്പിക്കും. ആ മൂന്ന് സുഹൃത്തുക്കളുടെ ജീവിതം വഴിത്തിരിവുകളിലൂടെ എങ്ങനെയാണ് മുന്നോട്ട് പോയത്? ആ പരീക്ഷാഹാളിലെ സംഘർഷത്തിന് ശേഷം അവർ എവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു? ആ ഉത്തരം തേടാൻ നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും ഈ പുസ്തകം വായിക്കണം.