பலுதா

ஒருவேளை நீங்கள் பிறந்த மண்ணிலேயே, ஒரு குறிப்பிட்ட குடும்பத்தில் பிறந்ததற்காக, உங்கள் நிழல் கூட மற்றவர்களைத் தீண்டக்கூடாது என்று விலக்கி வைக்கப்பட்டால் என்ன செய்வீர்கள்? சமூகத்தின் அடிமட்டத்தில் தூக்கி எறியப்பட்ட ஒரு மனிதன், எப்படித் தனது அடையாளத்தை மீட்டெடுத்தான் என்பதை விளக்கும் கதைதான் “Baluta”.

தயா பவார் எழுதிய இந்த சுயசரிதை, வெறும் புத்தகமல்ல; இது இந்திய சாதிய அமைப்பின் முகத்திரையைக் கிழிக்கும் ஒரு தீப்பந்தம். ஒரு சிறுவன், பசி மற்றும் அவமானங்களுக்கு நடுவே வளர்ந்து, இறுதியில் இலக்கியத்தின் மூலம் சமூக நீதிக்கான குரலாக மாறிய பயணமே இந்த நூல்.

இந்த நூலின் மையக்கருத்து இதுதான்: பிறப்பால் ஒரு மனிதனைத் தாழ்வாகக் கருதும் எந்தவொரு சமூக அமைப்பையும், கல்வியாலும் விழிப்புணர்வாலும் மட்டுமே மாற்ற முடியும்.

தயா பவார் ஒரு இடத்தில் இவ்வாறு எழுதுகிறார்: “பசியின் கொடுமையைவிட, சாதியால் வரும் அவமானம் ஒரு மனிதனை உள்ளுக்குள்ளேயே எரித்துவிடுகிறது.” இந்த வரிகள், பவார் கடந்து வந்த அந்தப் புழுதி படிந்த பாதையின் வலியை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. அவர் தனது வாழ்க்கையை மிக நேர்மையாகப் பதிவு செய்துள்ளார். [short pause] மகர் சமூகத்தில் பிறந்த ஒருவனுக்கு, ஆரம்பப் பள்ளியிலிருந்து நகரத்தின் அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள் வரை அவர் எதிர்கொண்ட புறக்கணிப்புகளை, மிகத் துல்லியமான சான்றுகளுடன் அவர் விவரிக்கிறார்.

இந்த புத்தகத்திற்கு எதிராகப் பலர், “இது சமூகத்தின் ஒரு கசப்பான பக்கத்தை மட்டும் காட்டுகிறது” என்று விமர்சித்தனர். ஆனால், தயா பவார் அதற்கு, “உண்மையின் கசப்புதான் மாற்றத்திற்கான முதல் மருந்து” என்று பதிலளித்தார். தலித் இலக்கியத்தின் முன்னோடியாகவும், சமூக ஆர்வலராகவும் அவர் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டதற்கு, டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கரின் சிந்தனைகள் தூண்டுதலாக அமைந்தன.

[sigh] பவார் வெறும் துயரத்தை மட்டும் சொல்லவில்லை; சாதியத்தின் சங்கிலிகளை உடைக்கத் துடிக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் இந்த புத்தகம் ஒரு பாடப்புத்தகம். இந்த கதையின் இறுதிவரை பவார் எத்தகைய போராட்டங்களைச் சந்திக்கிறார்? அவர் தேடிய அந்த சமத்துவம் எட்டப்பட்டதா? [long pause] ஒரு மனிதனின் சுயமரியாதை எதில்தான் அடங்கியிருக்கிறது? இந்த கேள்விகளுக்கான விடையை, “Baluta” புத்தகத்தை முழுமையாக வாசிப்பதன் மூலம் நீங்கள் கண்டடையலாம். இது ஒரு மனிதனின் கதை மட்டுமல்ல, ஒரு சமூகத்தின் விழிப்புணர்வு.