രാവണൻ: ആര്യവർത്തയുടെ ശത്രു

ഒരു ഇതിഹാസ നായകന്റെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞ വില്ലനെയല്ല, മറിച്ച് ലോകം നിഷേധിച്ച നീതിക്കായി അലമുറയിടുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പാണ് Raavan: Enemy of Aryavarta എന്ന പുസ്തകം നമുക്ക് മുന്നിൽ വെക്കുന്നത്. ചരിത്രം ആരുടെ പക്ഷത്താണോ അവരെ വിജയികളെന്നും, അല്ലാത്തവരെ ക്രൂരന്മാരെന്നും വിളിക്കുന്നു; ഈ നോവൽ ആ ചരിത്രത്തെ തന്നെ തിരുത്തിയെഴുതുന്നു.

അമീഷ് ത്രിപാഠി രാവണനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നത് വെറുമൊരു അസുരനായല്ല, മറിച്ച് അഗാധമായ വിജ്ഞാനവും തീരാത്ത വേദനയുമുള്ള ഒരു മനുഷ്യനായാണ്. ശാരീരിക വൈകല്യത്തിന്റെ പേരിൽ സമൂഹം പുറന്തള്ളിയ ഒരു ‘നാഗ’ ബാലൻ, എങ്ങനെ ലങ്കയുടെ ചക്രവർത്തിയായി മാറി എന്നതിനേക്കാൾ ഉപരി, എന്തുകൊണ്ട് അവൻ അങ്ങനെ മാറി എന്നതാണ് ഈ കഥയുടെ കാതൽ. [short pause]

തോഡി എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ വെച്ച് താൻ ഏറ്റവും അധികം സ്നേഹിച്ച വേദവതി എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ ദാരുണമായ അന്ത്യം കാണുമ്പോൾ, രാവണന്റെ ഉള്ളിലെ അവസാനത്തെ പ്രകാശവും അണയുകയാണ്. ആ നിമിഷം അമീഷ് ത്രിപാഠി എഴുതുന്നു: “ലോകം നീതിയില്ലാത്ത ഒന്നാണെന്ന് അവൻ അന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആ ലോകത്തിന്റെ ശത്രുവായി മാറാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു.” [sigh]

രാവണനും അവന്റെ സഹോദരൻ കുംഭകർണ്ണനും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധം ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ നട്ടെല്ലാണ്. തന്റെ സഹോദരനെ രക്ഷിക്കാൻ പിതാവിനെ പോലും നേരിടുന്ന രാവണന്റെ രംഗം വായിക്കുമ്പോൾ, ക്രൂരനായ ഒരു വില്ലനല്ല, മറിച്ച് ഒരു വലിയ സംരക്ഷകനാണ് അവിടെയുള്ളതെന്ന് തോന്നിപ്പോകും. അമീഷ് ത്രിപാഠിയുടെ രചനാശൈലി അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്; അദ്ദേഹം ഓരോ രംഗവും വായനക്കാരന്റെ കൺമുന്നിൽ ഒരു ചലച്ചിത്രം പോലെ തെളിയുന്നു.

ഈ പുസ്തകം ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യം ലളിതമാണ്: ധർമ്മം എന്നത് ഒരുപക്ഷത്ത് മാത്രമുള്ളതാണോ? അതോ നമ്മൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ശത്രുതയിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നതാണോ വില്ലന്മാർ? രാവണൻ സീതയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, അതൊരു ആസൂത്രിതമായ രാഷ്ട്രീയ കളിയുടെ ഭാഗമാണോ അതോ വിധിയുടെ ക്രൂരമായ തമാശയോ?

ഒരാൾ തന്റെ വേദനകളെ എങ്ങനെ ആയുധമാക്കുന്നു, എങ്ങനെ പ്രതാപത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു, ഒടുവിൽ എങ്ങനെ താൻ തന്നെ സ്നേഹിച്ചവയെ നശിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ നേർക്കാഴ്ചയാണിത്. രാവണന്റെ ആത്മാവിനെ തൊട്ടറിയാൻ ഈ പുസ്തകം നിങ്ങളെ നിർബന്ധിക്കും. ലങ്കയുടെ സിംഹാസനത്തിലെ ആ വലിയ വിള്ളലുകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സത്യങ്ങൾ തേടി, ഈ യാത്ര തുടരൂ.