ഗോൺ ഗേൾ

ഏറ്റവും വലിയ സ്നേഹം എന്നത് ഏറ്റവും മാരകമായ പകയായി മാറാൻ അധികം സമയമൊന്നും വേണ്ടിവരുന്നില്ല. ഒരു വിവാഹബന്ധത്തിന്റെ മനോഹാരിതയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കറുത്ത സത്യങ്ങളിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നതാണ് Gillian Flynn-ന്റെ “Gone Girl”.

തങ്ങളുടെ അഞ്ചാം വിവാഹ വാർഷികത്തിന്റെ പ്രഭാതത്തിൽ, തന്റെ പ്രിയതമയായ എമി പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷയാകുന്നു. വീടിനുള്ളിൽ തകർന്നു കിടക്കുന്ന മേശകളും, വായുവിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതയും, ഭിത്തിയിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഭയത്തിന്റെ ഗന്ധവും. അവിടെ, ആ വലിയ വീടിന്റെ മൂളലിൽ നിക്ക് ഡൺ എന്ന ഭർത്താവ് ഒറ്റപ്പെടുന്നു. പോലീസ് ചോദ്യം ചെയ്യലുകൾക്കിടയിൽ അയാളുടെ മനോനില തകരുന്നതും, അയാൾക്ക് പറയാനുള്ള ന്യായങ്ങൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ കുറ്റസമ്മതങ്ങളായി മാറുന്നതും നാം കാണുന്നു. [short pause]

“Gone Girl”-ൽ മറക്കാനാവാത്ത ഒരു രംഗമുണ്ട്. എമിയുടെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾക്കിടയിൽ അവൾ നിക്കിനോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്: “നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മരിച്ചാൽ നന്നായിരുന്നു എന്ന് നീ എപ്പോഴെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ?” അതിന് നിക്കിന്റെ മറുപടി തികച്ചും തണുത്തതായിരുന്നു. എമിയുടെ ഉള്ളിലെ ആഴമേറിയ ഈർഷ്യയും, നിക്കിന്റെ അലസമായ നിസ്സംഗതയും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം വായനക്കാരെ വല്ലാതെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്നു.

Gillian Flynn-ന്റെ രചനാരീതി അസാധാരണമാണ്. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലെ അധികാരത്തെയും വഞ്ചനയെയും അവർ ഈ പുസ്തകത്തിലൂടെ കീറിമുറിക്കുന്നു. ദാമ്പത്യമെന്നത് കേവലം സ്നേഹമല്ല, മറിച്ച് പരസ്പരം കീഴ്പ്പെടുത്താനുള്ള ഒരു ചതുരംഗക്കളിയാണെന്ന് അവർ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. “ഓരോ വിവാഹവും ശവപ്പെട്ടിക്കുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങൾ പോലെയാണ്,” എന്ന് അവർ എഴുതുമ്പോൾ നാം അമ്പരന്നു പോകുന്നു.

ഒരു കൊലപാതകിയെ കണ്ടെത്താനുള്ള അന്വേഷണമല്ല ഈ പുസ്തകം. മറിച്ച്, ഒരാൾക്ക് മറ്റൊരാളെ എത്രത്തോളം നന്നായി വഞ്ചിക്കാൻ കഴിയും എന്നതിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയാണ്. [sigh] കഥയുടെ അവസാന അധ്യായത്തിലേക്ക് അടുക്കുമ്പോൾ, സത്യം ഒളിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന ആ ഇരുണ്ട കോണുകൾ വായനക്കാരനെ വിറപ്പിക്കും. സ്നേഹത്തിന്റെ മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ ആ ക്രൂരതയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ തയ്യാറാണോ നിങ്ങൾ? എമി എവിടെയാണ്? അതോ, സത്യത്തിൽ എമിക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? മറുപടി ഇതിന്റെ ഓരോ താളിലുമുണ്ട്.