കാശി കാ അസ്സി

വാരാണസിയുടെ തെരുവുകളിലെ മഞ്ഞുകാല പ്രഭാതങ്ങളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവിശ്വാസത്തിന്റെയും അഗാധമായ വിശ്വാസത്തിന്റെയും ആ പഴയ ഗന്ധം, കാശി ക അസ്സി എന്ന പുസ്തകം തുറക്കുമ്പോൾ നമ്മെ വല്ലാതെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തുന്നു. മരണത്തെയും ജീവിതത്തെയും ഒരേ സമയം പുണർന്നുനിൽക്കുന്ന ഗംഗാതീരത്തെ ഒരു ചെറിയ പാൺ കടയാണ് ഈ നോവലിന്റെ ഹൃദയം. ആ കടത്തിണ്ണയിലിരുന്ന് കാശിയുടെ നിത്യജീവിതത്തെ വീക്ഷിക്കുന്നവരുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ, കാശിനാഥ് സിംഗ് വരച്ചുകാട്ടുന്നത് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ നേർച്ചിത്രമാണ്.

[medium pause]

ഒരു രംഗം ഓർമയിൽ തെളിയുന്നു. പാൺ കടയുടെ മുൻപിൽ ചൂടേറിയ രാഷ്ട്രീയ വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ നടക്കുന്നു. ചുറ്റും കനത്ത പുകമണം, മൺകലത്തിലെ ചായയുടെ മണം. അവിടെ വിരമിച്ച ഒരു പ്രൊഫസറുടെയും വിപ്ലവകാരിയായ കവിയുടെയും ശബ്ദങ്ങൾ ഇടയുന്നു. പ്രൊഫസർ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ കാവലാളായി ചോദിക്കുന്നു, “ഇതൊക്കെയാണോ നമ്മുടെ സംസ്കാരം?” അപ്പോൾ കവി പരിഹാസത്തോടെ തിരിച്ചടിക്കുന്നു, “സംസ്കാരം എന്നത് അടച്ചുപൂട്ടിയ മുറികളിലല്ല, ഈ തെരുവിലെ ജീവിതത്തിന്റെ അലച്ചിലിലാണ് കിടക്കുന്നത്.” അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കേവലം വാക്കുകളല്ല, മറിച്ച് പഴയ ഇന്ത്യയും ആധുനിക ഇന്ത്യയും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷമാണ്.

കാശിനാഥ് സിംഗിന്റെ തൂലികയിൽ അസാധാരണമായ ഒരു സത്യസന്ധതയുണ്ട്. മനുഷ്യൻ എന്തിനെയാണ് ഭയക്കുന്നത്, എന്തിനെയാണ് അവൻ പ്രണയിക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴമേറിയ അന്വേഷണമാണ് ഈ പുസ്തകം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ, “കാശി വെറുമൊരു നഗരമല്ല, അതൊരു വലിയ മനസ്സിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്.” ആ മനസ്സിനുള്ളിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ അദ്ദേഹം ഇത്രമേൽ വ്യക്തതയോടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ നോവൽ പറയുന്നത് കാലത്തിന്റെ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ഗംഗാതീരത്തെ പുരാതനമായ ആചാരങ്ങൾ നഗരവൽക്കരണത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോകുന്നത് കണ്ട് നിൽക്കുന്നവരുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയാണ് ഇതിലെ ഏറ്റവും വലിയ വേദന. കാശി ക അസ്സി വെറുമൊരു നോവലല്ല, അതൊരു ചരിത്രത്തിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രമാണ്. ഈ വരികൾ വായിക്കുമ്പോൾ വായനക്കാരന് തോന്നും, താനും ആ പാൺ കടയുടെ ഓരത്ത്, ഗംഗയുടെ ഒഴുക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന ഒരാളാണെന്ന്. [short pause] ഈ യാത്ര ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല. ബാക്കി ഭാഗം നിങ്ങളെ ഏത് ലോകത്തേക്കാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത് എന്ന് അറിയാൻ ഈ പുസ്തകം പൂർണ്ണമായി വായിക്കുക. അത് തീർച്ചയായും ഒരു അനുഭവമായിരിക്കും.