ಪತುಮ್ಮಾಯುಡೆ ಆಡು (ಪತುಮ್ಮನ ಮೇಕೆ)

ವೈಕಂ ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಷೀರ್ ಬಡತನದ ಕರಾಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರು. ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಬಡತನದ ನಡುವೆಯೂ, ಜೀವನದ ವಿಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಗುವಿನ ಮೂಲಕ ನೋಡುವ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಅವರಿಗೆ ಇತ್ತು. ತನ್ನ ಬಡ ಕುಟುಂಬದ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಜೀವನವನ್ನು, ಅದರಲ್ಲೂ ತಂಗಿ ಪತುಮ್ಮಳ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವ ತುಡಿತವೇ ಅವರನ್ನು ‘Pathummayude Aadu’ ಬರೆಯಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. ಇದು ಬರೀ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಅತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಅತೀವ ಪ್ರೀತಿಯ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಸಮ್ಮಿಳನ.

[medium pause]

ನಾನು ಮರೆಯದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲು ತೂರಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಹಳೆಯ ಕಾಗದಗಳ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಅಡುಗೆಮನೆಯಿಂದ ಬರುವ ಮಸಾಲೆಯ ಘಾಟು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದೆ. ಪತುಮ್ಮಳ ಮೇಕೆ ಅಡುಗೆಮನೆಯತ್ತ ನುಗ್ಗುತ್ತದೆ. ಬಷೀರ್ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಅದು ಕಬಳಿಸಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತದೆ! ಬಷೀರ್ ಅರಚುತ್ತಾರೆ, “ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಬರಹ!” ಆದರೆ ಪತುಮ್ಮ ಶಾಂತವಾಗಿ, ಆ ಮೇಕೆಯ ಬೆನ್ನು ಸವರುತ್ತಾ, “ಅದು ಬರಿಯ ಕಾಗದವಷ್ಟೇ ಅಣ್ಣ, ಅದಕ್ಕೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಇಲ್ಲಿ ಲೇಖಕನ ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ತಂಗಿಯ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೀತಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಬಷೀರ್ ಬರೆಯುವ ಶೈಲಿ ಎಂಥವರನ್ನೂ ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ವಾಕ್ಯಗಳು ಸರಳ, ಆದರೆ ಚಾಕುಗಿಂತ ಹರಿತ. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಬದುಕಲು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮೇಕೆಯ ಹಸಿವೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ.”

ಈ ಕೃತಿಯ ಸಾರಾಂಶವೇನೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಆಸೆಗಳ ಮುಂದೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮುಗ್ಧತೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬುದು. ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು ಹೇಗೆ ಕಿತ್ತಾಡುತ್ತಾರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೇಕೆಯ ಆಗಮನದಿಂದ ಹೇಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಷೀರ್ ಅತ್ಯಂತ ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. [short pause] ಇದು ಬರೀ ಕುಟುಂಬದ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಬದುಕಿನ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗೆಲ್ಲುವ ಕಲೆ.

[long pause]