ಅಧ್ ಚನಾನಿ ರಾತ್ (ದಿ ಹಾಫ್ ಮೂನ್ಲಿಟ್ ನೈಟ್)

ಮೋದನ್. ಜೈಲಿನ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆತ, ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅನುಭವಿಸಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಮಣ್ಣು ಈಗ ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ. ಮೋದನ್ ಒಬ್ಬ ಅಸಹಾಯಕ ರೈತ; ಬದುಕಿನ ಕ್ರೂರ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ, ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೆದ್ದವನು. ಆದರೆ ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬೆಲೆ ಏನು?

ಗುರ್ದಿಯಲ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ‘Adh Chanani Raat’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಮಲ್ವಾ ಪ್ರದೇಶದ ಬದುಕಿನ ನೋವು ಮತ್ತು ಸಿಹಿಯನ್ನು ಅತೀ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಾಣಬಹುದು. ಜೈಲಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಮೋದನ್ ತನ್ನ ಜಮೀನಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸುತ್ತಲೂ ಹರಡಿರುವ ಬೆಳೆಗಳ ನಡುವೆ, ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಆತನ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಹತಾಶೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಮಿಶ್ರಣ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಣಗಿದ ಹುಲ್ಲಿನ ವಾಸನೆ, ದೂರದಲ್ಲಿ ಕೇಳುವ ನರಿಯ ಕೂಗು – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮೋದನ್‌ನ ಏಕಾಂಗಿ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. [short pause]

“ನಾನು ಮತ್ತೆ ಸೋಲಲು ಬಂದಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾನೇ ಗೊಣಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮೋದನ್. ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಉಳಿವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕು. ಗುರ್ದಿಯಲ್ ಸಿಂಗ್ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಾಲೀಕತ್ವದ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಲುಗಿದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಧ್ವನಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದನ್ ಮತ್ತು ಆತನ ವೈರಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳಲ್ಲ, ಅದು ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗೌರವದ ನಡುವಿನ ಸಮರ. [uhm] ಮೋದನ್‌ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿರುವ ಆ ದೃಢತೆ, [sigh] ಓದುಗನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಳಿಸಲಾಗದ ಛಾಪನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಲೇಖಕರ ಭಾಷಾಶೈಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮೌನವಾದರೂ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಾಳದ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ದಟ್ಟವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. “ಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿ ಅರೆಬರೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದಂತೆ, ಬದುಕು ಕೂಡ ಅರ್ಧ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಕನಸುಗಳ ಮಿಶ್ರಣ,” ಎಂಬ ಸಾಲು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಆಳವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಮೋದನ್‌ನ ಈ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದ ಕ್ರೂರತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಮನುಷ್ಯ ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಘನತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಈ ಕಥೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೂ ಮೋದನ್‌ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಆತ ತನ್ನ ಮಣ್ಣನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆಯೇ? ಅಥವಾ ಈ ಸಮಾಜ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕತ್ತಲೆಗೆ ದೂಡುತ್ತದೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹುಡುಕಲು, ‘Adh Chanani Raat’ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ನೋಡಿ. ಇದು ಕೇವಲ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಮರುಹುಟ್ಟಿನ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕಾವ್ಯ.