ದ ಕೈಟ್ ರನ್ನರ್

“The Kite Runner” ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಮಾಡುವ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನದ ಕನ್ನಡಿ. ಖಾಲಿದ್ ಹೊಸೈನಿ ಬರೆದ ಈ ಕಾದಂಬರಿ, ಮನುಷ್ಯನ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ರೀತಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ.

ಕಾಬೂಲ್‌ನ ಹಿಮಭರಿತ ಚಳಿಗಾಲದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುವ ಪಟಗಳ ಸದ್ದು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಕಾಗದದ ಹಕ್ಕಿಗಳು. ಹಸನ್ ಓಡುತ್ತಾ ಪಟವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೋದಾಗ, ಒಂದು ಕಿರಿದಾದ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಾಗುವ ಅವಮಾನವನ್ನು ಅಮೀರನು ದೂರದಿಂದ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕ್ಷಣದ ಭಯ, ತಂದೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆತಂಕ ಅಮೀರನನ್ನು ಸ್ತಬ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಆ ಜಾಗದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ತಪ್ಪು ಅವನ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮರೆಯಲಾಗದ ಕಲೆ.

ಖಾಲಿದ್ ಹೊಸೈನಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, “ಕೆಲವು ಪಾಪಗಳು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮರೆತುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.” ಈ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇಡೀ ಕಾದಂಬರಿಯ ತಿರುಳು ಅಡಗಿದೆ.

ಹಸನ್ ಅಮೀರನಿಗೆ ಹೇಳುವ ಆ ಮಾತು ಇಂದಿಗೂ ಕಾಡುತ್ತದೆ: “ನಿನಗಾಗಿ ಸಾವಿರ ಸಲ, ಸಾವಿರ ಸಲ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ.” ಇಲ್ಲಿರುವ ನಿಷ್ಠೆ ಅಮೀರನ ದ್ರೋಹಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಉತ್ತರ. [sigh] ಅಮೀರನಿಗೆ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜೀವನ ಸಿಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅಂದು ಕಾಬೂಲ್‌ನ ಆ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನು ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಹಸನ್‌ನ ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಾದ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಕೃತಿಯು ಅಧಿಕಾರ, ವರ್ಗಭೇದ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಂಬಂಧದ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಹೊಸೈನಿಯವರ ಭಾಷೆ ಎಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣವೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಪುಟದಲ್ಲೂ ಆ ನೋವು ನಮಗೆ ತಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಮೀರ ಕೊನೆಗೆ ಪಟ ಹಾರಿಸುವ ಆ ದೃಶ್ಯ, ಹೊಸ ಭರವಸೆಯ ಕಿರಣದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಮೀರನು ತನ್ನ ದ್ರೋಹದ ಭಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆಯೇ? ಹಸನ್‌ನ ಮಗನಿಗೆ ಅಮೀರ ತಂದೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲನೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ಖಚಿತ. ನೀವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಆ ಒಂದು ಸತ್ಯ “The Kite Runner” ನಲ್ಲಿದೆ.