वन अरेंज्ड मर्डर

करवा चौथची रात्र. दिल्लीतील एका आलिशान घराच्या गच्चीवर दिव्यांचा लखलखाट आहे, पण वातावरणात एक भयाण शांतता पसरली आहे. हवा थंड आहे आणि त्या हवेत फुलांचा गोडवा आणि मरणाचा उग्र वास मिसळला आहे. प्रेरणा माल्होत्रा, जिने उत्साहात या रात्रीची वाट पाहिली होती, आता गच्चीवरून खाली पडलेल्या अवस्थेत निर्जीव पडली आहे. हे एक अपघात असल्याचे पोलीस सांगतात, पण तिथे उपस्थित असलेला तिचा होणारा नवरा सौरभ आणि त्याचा मित्र केशव यांना हे पटत नाही. हे दृश्य म्हणजे “One Arranged Murder” या पुस्तकाची एक अतिशय अस्वस्थ करणारी सुरुवात आहे.

चेतन भगत यांची ही कलाकृती केवळ एक गुन्हेगारी कथा नाही, तर ती मुखवट्यांच्या मागे दडलेल्या मानवी स्वभावाचे विदारक सत्य मांडते. केशव आणि सौरभ, जे स्वतःला ‘झेड डिटेक्टिव्ह्ज’ समजतात, जेव्हा या मृत्यूच्या तळाशी जाण्याचा प्रयत्न करतात, तेव्हा त्यांना माल्होत्रा कुटुंबाच्या डामडौल आयुष्यातील सडलेले सत्य समजते.

येथे एक प्रसंग आहे जो मनाला चटका लावतो. जेव्हा केशव आपल्या मित्राच्या वेदनेला सावरण्याचा प्रयत्न करतो, तेव्हा त्यांच्यातील संवाद खूप काही सांगून जातो. केशव विचारतो, “मित्रा, तुला खरंच वाटतं का की हे अपघात होतं?” सौरभ शून्य नजरेने आकाशाकडे बघत उत्तर देतो, “आयुष्यात काही गोष्टी आपण हव्या तशा घडवून आणतो, पण काही गोष्टी नियती आपल्यासाठी ठरवून ठेवते. ही नियती नव्हती, हे नियोजन होतं.”

या कथेतून चेतन भगत एक महत्त्वाचा प्रश्न उपस्थित करतात: आपण लोक काय म्हणतील या भीतीपोटी किती काळ खोट्या आयुष्याचा मुखवटा परिधान करून जगणार? “One Arranged Murder” मध्ये लेखक समाजाच्या दिखाऊपणावर बोट ठेवतात. यातली लेखणी इतकी धारदार आहे की ती वाचकाला आरशात बघायला लावते. जेव्हा केशव स्वतःच्या आयुष्यातील रिकामेपणा सोडून न्यायाचा शोध घेऊ लागतो, तेव्हा त्याचे रूपांतर एका निरुद्देश तरुणाकडून एका कर्तव्यदक्ष डिटेक्टिव्हमध्ये होते.

हा केवळ एक खून नाही, तर यात सूड, मत्सर आणि कुटुंबाची प्रतिष्ठा जपण्याच्या हव्यासाने झालेला एक भयानक खेळ आहे. ही कथा तुम्हाला शेवटपर्यंत खिळवून ठेवेल आणि शेवटच्या पानावर पोहोचताच तुम्ही पुन्हा एकदा पहिल्या पानाकडे वळाल. सत्य काय आहे आणि मुखवटे कसे गळून पडतात, हे जाणून घेण्यासाठी हे पुस्तक नक्की वाचा.