द गर्ल ऑन द ट्रेन

ट्रेनच्या डब्यातून खिडकीबाहेर पाहताना दिसणारे ते घर… खिडकीतून येणारा दुपारचा मंद प्रकाश आणि रेल्वेच्या चाकांचा तो लयीत होणारा आवाज. रेचेल वॉटसन दररोज त्याच वेळेस, त्याच खिडकीपाशी बसते. समोरच्या घरात राहणाऱ्या एका आनंदी जोडप्याकडे ती अपार कुतूहलाने पाहते. पण हे दृश्य काहीतरी भयानक लपवून आहे. हे आहे ‘The Girl on the Train’.

पॉला हॉकिन्स यांची ही कादंबरी केवळ एक थ्रिलर नाही, तर ती मानवी स्मृती आणि आपण जगाला दाखवत असलेल्या मुखवट्यांची एक क्रूर कथा आहे. रेचेल मद्यपानाच्या आहारी गेलेली एक स्त्री आहे. तिचे आयुष्य विस्कळीत झाले आहे आणि ती भूतकाळातल्या जखमांशी झुंजतेय. ज्या ‘गोल्डन कपल’ कडे ती बघते, त्या ‘जेस आणि जेसन’च्या आयुष्यात शिरण्याचा प्रयत्न करताना तिला कळते की, सत्य हे नेहमीच डोळ्यांना दिसते तसे नसते.

एकदा एका संवादात जेव्हा रेचेलला समजते की तिने ज्यांच्याकडे पाहिले, ते खरे तर एका गडद रहस्याचा भाग आहेत, तेव्हा तिचे आयुष्य पूर्णपणे बदलून जाते. पॉला हॉकिन्स लिहितील तसे, “काही गोष्टी कधीच विसरल्या जात नाहीत, त्या फक्त धुसर होतात आणि योग्य वेळी पुन्हा वार करण्यासाठी जागी होतात.”

या कादंबरीतील सर्वात प्रभावी भाग म्हणजे रेचेलचा अंतर्गत संघर्ष. तिला स्वतःच्या स्मृतींवर विश्वास नाही, कारण मद्यपानामुळे तिचे अनेक क्षण अंधारात हरवले आहेत. तिची ही अगतिकता वाचकालाही अस्वस्थ करते. लेखिकेने ‘गॅसलाइटिंग’सारख्या विषयाला ज्या कौशल्याने हाताळले आहे, ते पाहून थक्क व्हायला होते. रेचेलला भासणाऱ्या गोष्टी आणि वास्तवात घडणाऱ्या घटना यांच्यातील अंतर म्हणजे या पुस्तकाचा आत्मा आहे.

सुरुवातीला एक साधी वाटणारी ही गोष्ट हळूहळू एका गुन्हेगारी शोधाचे रूप घेते. पण शेवटी हे पुस्तक आपल्याला विचार करायला लावते—आपण आपल्या जवळच्या माणसांना किती ओळखतो? ज्यांच्यावर आपण प्रेम करतो, तेच लोक आपले आयुष्य उद्ध्वस्त का करत असावेत?

रेचेलच्या या शोधात, जिथे तिला स्वतःचे अस्तित्व पुन्हा मिळवायचे आहे, तिथे तिला शेवटी काय सापडते? ते गूढ उलगडण्यासाठी ‘The Girl on the Train’ वाचणे अनिवार्य आहे. [sigh] ही केवळ एक थरारक गोष्ट नाही, तर हरवलेल्या आत्म्याचा शोध आहे.