ਗੌਨ ਗਰਲ
ਵੱਲੋਂ ਗਿਲੀਅਨ ਫਲਿਨ
ਗੌਨ ਗਰਲ
Bhakti Yoga is a profound exploration of the path of devotion, presenting love, surrender, and spiritual discipline through the teachings of Swami Vivekananda.
ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਬਾਰੇ
ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਥ੍ਰਿਲਰ ਨਾਵਲ।
ਮੁੱਖ ਸਮਝ
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਵਿਆਹੁਤਾ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਹਰ ਧਾਰਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ।
Gillian Flynn ਦੀ ਕਿਤਾਬ “Gone Girl” ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣਾ ਕਈ ਵਾਰ ਡਰਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਕ ਡਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਐਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਵਾਲੀ ਸਵੇਰ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਦੇ ਦਾਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਇੱਕ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਗੁੰਝਲ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਜ਼ਿਹਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਿਕ ਘਰ ਦੇ ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਸਿੱਲ੍ਹ ਹੈ—ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਐਮੀ ਦੇ ਅਤਰ ਦੀ ਮੱਧਮ ਸੁਗੰਧ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਛਣ ਕੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਫਰਸ਼ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਉਦਾਸ ਜਿਹੀ ਲਕੀਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਨਿਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹਨ: “ਮੈਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਦੇਖਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਸੀ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਜਾਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।” [short pause]
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਅਸਲੀ ਸਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਇੱਕ ਖੇਡ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਹ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। Gillian Flynn ਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿੱਖਾਪਣ ਹੈ। ਉਹ ਲਿਖਦੀ ਹੈ: “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਵਾਂਗ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।” [sigh] ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਕੋਨੇ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਿਆਰ ਨਫ਼ਰਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ।
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਗੱਲਬਾਤ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਭੁਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਨਿਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ,” ਅਤੇ ਐਮੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, “ਕੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੀ ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ?”
ਕੀ ਨਿਕ ਇੱਕ ਕਾਤਲ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਖੁਦ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰ? ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਬੇਚੈਨ ਰੱਖੇਗਾ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਪੜ੍ਹਨਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਉਸੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੋਗੇ।