ചന്ദ്രകാന്ത

ഈ കഥയുടെ അവസാനത്തിലെത്തുമ്പോൾ, പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചും അധികാരത്തെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾ കരുതിവെച്ചിരുന്ന സകല ധാരണകളും തിരുത്തിയെഴുതപ്പെടും. ദേവകി നന്ദൻ ഖത്രിയുടെ ‘Chandrakanta’ കേവലമൊരു നോവലല്ല, അതൊരു മാന്ത്രികലോകമാണ്.

വിജയഗഢിലെ കൊട്ടാരത്തിനുള്ളിൽ നിലാവെളിച്ചം തട്ടിത്തെറിക്കുന്ന കൽത്തറകൾ. ദൂരത്തുനിന്ന് ഒഴുകിവരുന്ന വീണാനാദം. വായുവിൽ പനിനീർപ്പൂക്കളുടെയും ചന്ദനത്തിരിയുടെയും നേർത്ത ഗന്ധം. അവിടെ, രാജകുമാരി ചന്ദ്രകാന്തയുടെ മുറിയിൽ നൗഗഢിലെ വീരനായകനായ വീരേന്ദ്രസിംഗ് ഒരു സംഗീതജ്ഞന്റെ വേഷത്തിൽ നുഴഞ്ഞുകയറുന്നു. ഭയം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ലക്ഷ്യബോധം ഉറച്ചതാണ്.

എനിക്ക് മറക്കാനാവാത്ത ഒരു സംഭാഷണമുണ്ട്. ചന്ദ്രകാന്ത ചോദിക്കുന്നു: “ഈ വഞ്ചനയുടെ ഇരുട്ടിൽ നമുക്കെങ്ങനെ വെളിച്ചം കണ്ടെത്താനാവും?” വീരേന്ദ്രസിംഗ് ശാന്തനായി മറുപടി നൽകുന്നു: “ഇരുട്ട് കൂടുന്തോറും നക്ഷത്രങ്ങൾ കൂടുതൽ തിളങ്ങും, രാജകുമാരി. നാം ഒന്നിച്ച് ആ നക്ഷത്രങ്ങളെ കണ്ടെത്തണം.”

മനസ്സിൽ ഒളിച്ചുവെച്ച പ്രണയവും, രാജ്യത്തോടുള്ള കൂറും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷമാണ് ഈ കഥയുടെ ആത്മാവ്. ദേവകി നന്ദൻ ഖത്രിയുടെ ഭാഷാശൈലി അതീവ മനോഹരമാണ്. [short pause] അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: “അധികാരത്തിന്റെ കസേരയ്ക്ക് മുകളിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ കിരീടം വെക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രമെ ഒരു രാജ്യം സമ്പൂർണ്ണമാകൂ.” യഥാർത്ഥത്തിൽ, ഈ കൃതി സംസാരിക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ സഹജമായ ഭയത്തെയും, എന്നാൽ അതിനെ മറികടക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ധീരമായ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചുമാണ്. [medium pause]

അസാധ്യമായ ‘തിലിസ്മുകൾ’ അഥവാ മാന്ത്രികമായ കെണികൾ നിറഞ്ഞ ഈ യാത്രയിൽ, വഞ്ചകർ ആരെന്നറിയാതെ നായകൻ ഉഴലുന്നു. ചന്ദ്രകാന്തയുടെ ഓരോ ചുവടും മരണം പതിയിരിക്കുന്ന ഒരു രഹസ്യമാണ്. പ്രണയിനികൾക്ക് ഒന്നിക്കാൻ കഴിയുമോ? അതോ അധികാരത്തിന്റെ പക അവർക്ക് തടസ്സമാകുമോ? [long pause]

ഇനിയുള്ളത് വായനക്കാരനെ ഉദ്വേഗത്തിന്റെ പരകോടിയിലെത്തിക്കുന്ന പേജുകളാണ്. വിജയിക്കുന്നതാർ? അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ചതിക്കുഴികളിൽ അവർ വീഴുമോ? ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം തേടി, ‘Chandrakanta’ എന്ന ഈ വിസ്മയത്തിലേക്ക് വായനക്കാരൻ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലണം. ഈ മാന്ത്രികലോകം നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു.