പദ്മ നദിർ മാഝി

ജീവിതം ഒരു വലിയ നദിയാണ്. പത്മയുടെ കുത്തൊഴുക്കിൽ തകരാറിലായ സ്വപ്നങ്ങളും, പട്ടിണിയുടെ കയ്പും, അതിജീവനത്തിന്റെ അനിശ്ചിതത്വവും ചേർന്നൊഴുകുന്ന ഒരു തീവ്രമായ അനുഭവം. ഒരു വള്ളക്കാരന്റെ വിയർപ്പും, വഞ്ചനയും, നിസ്സഹായാവസ്ഥയും നിറഞ്ഞ ‘Padma Nadir Majhi’ വായനക്കാരെ അഗാധമായ ഒരു മൗനത്തിലേക്ക് തള്ളിയിടുന്നു.

മാനിക ബന്ദ്യോപാധ്യായയുടെ തൂലികയിൽ വിരിയുന്ന കേതുപൂർ ഗ്രാമത്തിലെ ആ കാഴ്ച ഒന്ന് ഓർത്തുനോക്കൂ. മീനുകൾ ചത്തുപൊങ്ങിയ ചെളിയുള്ള തീരം, നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന മീൻചുവ, പത്മയുടെ ഇരമ്പലിൽ നിന്നുയരുന്ന തണുത്ത കാറ്റ്. കൂബറിന്റെ വള്ളം ആടിയുലയുന്നു. [short pause] വിശപ്പും ദാരിദ്ര്യവും കൊണ്ട് കീറിപ്പറിഞ്ഞ അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ, ഹൊസൈൻ മിയാൻ എന്ന നിഗൂഢനായ മനുഷ്യൻ ഒരു പ്രലോഭനമായി കടന്നുവരുന്നു. മയ്നാദ്വീപിലെ സ്വർണ്ണനേട്ടങ്ങൾ, അത് കൂബറിന് സ്വന്തം അന്തസ്സിനെത്തന്നെ പണയം വെക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരു കെണിയായിരുന്നു.

ഈ പുസ്തകത്തിൽ മറക്കാനാവാത്ത ഒരു സംഭാഷണമുണ്ട്. കൂബർ തന്നോട് തന്നെ ചോദിക്കുന്നു: “എന്റെ വള്ളം ഞാൻ തുഴയുന്നതാണോ, അതോ പത്മ എന്നെ എങ്ങോട്ടൊക്കെയോ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതാണോ?” കപിലയുമായുള്ള അവന്റെ സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധം, ഒരു പുരുഷന്റെ ഹൃദയത്തിലെ സംഘർഷങ്ങളെയും മോഹങ്ങളെയും മാന്ത്രികമായി ആവിഷ്കരിക്കുന്നു. [medium pause]

മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയുടെ മുന്നിൽ എത്രത്തോളം നിസ്സഹായനാണെന്നും, അധികാരത്തിന്റെ ഇംഗിതങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ എങ്ങനെ സ്വന്തം ധാർമ്മികത ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നുവെന്നുമാണ് മാനിക ബന്ദ്യോപാധ്യായ ഇവിടെ വരച്ചുകാട്ടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ ഒരു വള്ളം പോലെ വരികൾ ഒഴുകുന്നു. “നദി മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ തിന്നുന്നു, പക്ഷേ അതേ നദിയിൽ നിന്നാണ് അവൻ വിശപ്പടക്കാനുള്ള അപ്പവും തേടുന്നത്.” [sigh]

ഈ കഥ വെറും മീൻപിടുത്തക്കാരുടെ ജീവിതമല്ല; മറിച്ച്, അധികാരത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ഇടയിൽ ഞെരിപിരികൊള്ളുന്ന ഏതൊരു മനുഷ്യന്റെയും ആത്മസംഘർഷമാണ്. ആ പ്രതിസന്ധികളിൽ കൂബർ എന്ത് തീരുമാനിക്കും? അവൻ ആ ചതിക്കുഴിയിൽ നിന്ന് കരകയറുമോ, അതോ പത്മയുടെ തിരമാലകൾ അവനെ പൂർണ്ണമായും വിഴുങ്ങുമോ? [long pause]

ഈ യാത്രയുടെ ബാക്കി ഭാഗം നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ‘Padma Nadir Majhi’ എന്ന ഈ മാസ്റ്റർപീസിന്റെ ഓരോ അധ്യായവും ജീവിതത്തെ പുതിയൊരു കണ്ണിലൂടെ കാണാൻ നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട, നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്ന ഒരു കൃതിയാണിത്.