ಖಸಾಕ್ಕಿಂಟೆ ಇತಿಹಾಸಂ (ಖಸಾಕ್‌ನ ದಂತಕಥೆಗಳು)

ಖಸಕ್‌ನ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಧೂಳಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಕಲ್ಪಿತ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವದ ನೆನಪುಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನ. ಓ.ವಿ. ವಿಜಯನ್ ಅವರ ‘Khasakkinte Itihasam (The Legends of Khasak)’ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ಹೊಳೆಯುವುದು ಇದೇ ನೋವು ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತದ ಸಮ್ಮಿಳನ. ರವಿ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಗತಕಾಲದ ನೆರಳುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಒಂದು ಮರೆತ ಹಳ್ಳಿಯಾದ ಖಸಕ್‌ಗೆ ಬಂದು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. [short pause]

ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನ ಎಲೆಗಳ ಸದ್ದು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ವಾಸನೆ ಇದೆ. ರವಿ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಪುಟ್ಟ ಶಾಲೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನಜೀವನ ಅವನನ್ನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧನನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾದಂಬರಿಯ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಕ್ಷಣವೊಂದರಲ್ಲಿ, ರವಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾ ಪಿಚ್ಚ ಮೊಲ್ಲಾ ನಡುವಿನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೇವಲ ಮಾತಲ್ಲ, ಅದು ಜೀವನದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಒಂದು ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕತ್ತಲೆಯ ಆವರಿಸಿರುವ ಮಸೀದಿಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ, ರವಿ ತನ್ನ ಒಳದನಿಯೊಂದಿಗೆ ತಾನೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: “ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಲಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು.” [medium pause]

ಒ.ವಿ. ವಿಜಯನ್ ಅವರ ಶೈಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಅವರು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಖಸಕ್‌ನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಬರೆಯುವ ನಕ್ಷೆಗಳು ವಿಧಿಯ ಬರಹಗಳಂತೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು,” ಎಂಬ ಸಾಲು ಅವರ ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಓಡಿಹೋದರೂ, ನಮ್ಮ ಗತಕಾಲವು ನಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ನಮಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರವೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರವೂ ಒಂದು ಪುರಾಣ.

[sigh]

ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಅಧಿಕಾರ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಾಳದ ಕತ್ತಲೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ. ರವಿ ಕೊನೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆಯೇ ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಅಲೆಮಾರಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆಯೇ? ಅವನ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? [long pause]

ಖಸಕ್‌ನ ಈ ನಿಗೂಢ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅರಿಯಲು, ಒ.ವಿ. ವಿಜಯನ್ ಅವರ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಭಾಷೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ನಡೆಯಲೇಬೇಕು. ಈ ಅದ್ಭುತ ಕೃತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾರವನ್ನು ಕೇಳುವ ನಿಮ್ಮ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ. ‘Khasakkinte Itihasam (The Legends of Khasak)’ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಅನುಭವ.