ಕಾಶಿ ಕಾ ಅಸ್ಸಿ

ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿ ಮುಗಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕತೆಯ ಸಂಘರ್ಷದ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ವಾರಣಾಸಿಯ ಅಸ್ಸೀ ಘಟ್ಟದ ದಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೋಡುವಾಗ, ಬರಿಯ ಕಲ್ಲು-ಮಣ್ಣುಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕಾಲದ ಹರಿವಿನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಾಶಿನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ‘Kashi Ka Assi’ ಕೃತಿಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲ; ಅದು ಬನಾರಸಿನ ಆತ್ಮದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ. ಅಸ್ಸೀ ಘಟ್ಟದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾನ್ ಅಂಗಡಿಯ ಸುತ್ತ ಜಮಾಯಿಸುವ ಪ್ರೊಫೆಸರ್‌ಗಳು, ಕವಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ.

ನನಗೆ ಮರೆಯಲಾಗದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವಿದೆ. ಸಂಜೆಯ ಮಸುಕಾದ ಬೆಳಕು ಗಂಗಾ ನದಿಯ ಮೇಲೆ ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದೆ. ಪಾನ್ ಅಂಗಡಿಯ ಸುತ್ತಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯ ತೇವಾಂಶ ಮತ್ತು ಸುಣ್ಣ-ತಂಬಾಕಿನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಾಸನೆ ಬೆರೆತಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಚಿಂತನೆಯ ಯುವಕನ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಜಗಳದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ: “ಬನಾರಸ್ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಬೇಕು” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಪ್ರೊಫೆಸರ್. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಯುವಕ, “ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದ ಜಾಗ ಸ್ಮಶಾನವಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಗುಡುಗುತ್ತಾನೆ. [short pause] ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರವೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಆತಂಕವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದೆ. ಅವರ ಆಂತರಿಕ ಮಥನವೆಂದರೆ—ಅಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಳೆಯ ಜಗತ್ತಿನ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಬರುವ ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿನ ಭಯ.

ಕಾಶಿನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆ ಅದ್ಭುತ. ಅವರು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಭಾಷೆಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಸಾಲು ನೋಡಿ: “ಕಾಶಿಯ ಪಾನ್ ಅಂಗಡಿಗಳು ಬರಿಯ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲ, ಅವು ಈ ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಚರ್ಚೆಯ ನರಕೇಂದ್ರಗಳು.” [medium pause]

ಈ ಕೃತಿಯ ಸಾರಾಂಶವೇನೆಂದರೆ—ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕತೆಯ ನಡುವಿನ ಕಂದಕವನ್ನು ದಾಟುವ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಮಾನವೀಯತೆಯ ನಿಜವಾದ ಬಾಂಧವ್ಯ ಅಡಗಿದೆ. [sigh] ಈ ಕಥೆಯು ಜೀವನದ ಕ್ಷಣಿಕತೆಯನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯ ಪುಟವನ್ನು ಓದುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಸ್ಸೀ ಘಟ್ಟದ ಆ ಗಂಟೆಗಳ ನಾದವು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಆ ಪಾನ್ ಅಂಗಡಿಯ ಚರ್ಚೆಗಳು ಎಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತವೆ? ಈ ಪಯಣವನ್ನು ನೀವೇ ಮುಂದುವರಿಸಿ.