ಏಹೋ ಹಮಾರಾ ಜೀವನಾ

ಹೊಲದ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಹರಡಿದೆ. ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಒಣಗಿದ ಗೋಧಿ ತೆನೆಗಳು ಸಪ್ಪಳ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಬೈರೋ ತನ್ನ ಹರಿದ ಸೀರೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಹರಡಿರುವ ಬಡತನ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ವಾಸ್ತವದ ನಡುವೆ, ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟದ ದೃಶ್ಯವಿದು. ದಲೀಪ್ ಕೌರ್ ತಿವಾನಾ ಅವರ ಅದ್ಭುತ ಕಾದಂಬರಿ “Eho Hamara Jeevana” ದ ಪ್ರಪಂಚವಿದು.

ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಲು ಪಂಜಾಬಿನ ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ನೋವು-ನಲಿವುಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಮರೆಯಲಾಗದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವಿದೆ: ಬೈರೋ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಹಿರಿಯರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಗತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಕವಿದೆ, ಆದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ. ಆಕೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹೀಗೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ: “ಈ ಗೋಡೆಗಳ ಆಚೆ ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರಪಂಚವಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನದೊಂದು ಗುರುತನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.” [short pause]

ತಿವಾನಾ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ಅವರು ಅತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದು, ಅವರ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಎಂತಹ ಮೃದುವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ, ಓದುಗನಿಗೆ ಬೈರೋಳ ನೋವು ತನ್ನದೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. “ಅಕ್ಷರಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ” ಎಂಬ ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬರಿಯ ತಿರುಳು ಅಡಗಿದೆ. ಈ ಕೃತಿಯು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕತೆಯ ನಡುವಿನ ಕದನ. ಇದು ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎದುರಿಸುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿನ ಸವಾಲುಗಳನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಥನ.

[sigh]

ದಲೀಪ್ ಕೌರ್ ತಿವಾನಾ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯವೂ ಒಂದು ಜೀವಂತ ಅನುಭವ. ಬೈರೋಳ ಈ ಪ್ರಯಾಣ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ? ಅವಳು ತನ್ನ ಸಮಾಜದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಬೈರೋಳ ಸಂಕಲ್ಪವು ಆಕೆಯ ಬದುಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಅಥವಾ ಸಮಾಜವು ಆಕೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತದೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಬೈರೋಳ ಬದುಕಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ಅರಿಯಲು, “Eho Hamara Jeevana” ಅನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಲೇಬೇಕು. ಇದು ಬದುಕನ್ನು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಕಾದಂಬರಿ.