மானவி நி பவாய்
மூலம் பன்னாலால் படேல்
சாரிகா ஆப்பை பதிவிறக்கம் செய்யுங்கள்
சாரிகா ஆப்பை பதிவிறக்கம் செய்யுங்கள்
மானவி நி பவாய்
Bhakti Yoga is a profound exploration of the path of devotion, presenting love, surrender, and spiritual discipline through the teachings of Swami Vivekananda.
இந்த புத்தகத்தைப் பற்றி
கிராமப்புற குஜராத்தில் சப்பனியோ பஞ்சத்தின் போது உயிர் பிழைப்பதற்கான போராட்டத்தை விவரிக்கும் ஒரு ஆழமான நாவல். இது ராஜுவின் மன உறுதியையும், தீவிர கஷ்டங்களின் கீழ் சமூகத்தின் சிதைவையும் மையமாகக் கொண்டுள்ளது.
முக்கிய நுண்ணறிவுகள்
ஒரு நாள் காலை நீங்கள் விழிக்கும்போது, உங்கள் கண்முன்னே தெரிந்த பசுமையான நிலங்கள் காய்ந்து சருகாகிப் போயிருந்தால், பசி உங்கள் ஆன்மாவைத் தின்னத் தொடங்கியிருந்தால் என்ன செய்வீர்கள்? குஜராத்தின் கிராமப்புறங்களில் 1899-ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த ‘சப்பணியோ’ எனும் கொடிய பஞ்சத்தை மையமாகக் கொண்டு, பன்னாலால் படேல் எழுதிய காவியம் தான் “Maanavi Ni Bhavai”.
பன்னாலால் படேல் மனித வாழ்வின் மிகக் கொடூரமான தருணங்களை கண்முன்னே நிறுத்துகிறார். வறண்ட பூமி, பிளந்த வாய் போல வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கிறது. எங்கும் புழுதி; எங்கும் மரண ஓலம். அந்தப் பஞ்சத்தில் ஒரு குடும்பம் என்ன பாடுபடுகிறது என்பதை இந்த புத்தகம் விவரிக்கிறது.
எனக்கு மறக்கவே முடியாத ஒரு காட்சி இது. காய்ந்த மரத்தடியில் ராஜுவும் அவளது குடும்பமும் அமர்ந்திருக்கிறார்கள். [short pause] பசியின் கொடுமையால் குழந்தைகளின் கண்கள் குழிவிழுந்துள்ளன. ராஜு தன் கணவனிடம் மெல்லிய குரலில் கேட்கிறாள்: “இந்த நிலம் நம்மை வாழ வைக்கும் என்று நம்பினோம், இன்று நம்மையே உணவாகக் கேட்கிறதே?” அவனது பதில் வெறும் வார்த்தை அல்ல, ஒரு சமூகத்தின் சிதைவு. அவனது கண்கள் கண்ணீரைத் தாண்டி, ஒருவிதமான வெறுமையைச் சுமந்திருக்கின்றன. [sigh]
இந்த புத்தகம் வெறும் பசியைப் பற்றியதல்ல; மனிதன் தன் அறநெறிகளை எப்படித் தியாகம் செய்கிறான் என்பதையும், அதே சமயம் அந்த இக்கட்டான சூழலிலும் அன்பு எப்படிப் பிழைத்திருக்கிறது என்பதையும் ஆழமாகப் பேசுகிறது. ஒரு மனிதன் உயிர்பிழைக்க எதையும் செய்யத் துணியும் அந்த விளிம்புநிலை உணர்வுகளை, பன்னாலால் படேல் மிக நுணுக்கமாகப் பதிவு செய்துள்ளார். “பசி ஒருவனை மிருகமாக்கலாம், ஆனால் அவனுள் இருக்கும் அன்பே அவனை மீண்டும் மனிதனாக்குகிறது” என்பதுதான் இந்த கதையின் மறைமுகமான உண்மை.
எழுத்தாளரின் நடையில் ஒரு தனித்துவம் உண்டு. எளிய கிராமத்து மொழியைக் கொண்டு, வாழ்வின் மிகப்பெரிய தத்துவங்களைப் பேசுகிறார். அவர் எழுதும் ஒவ்வொரு வரியும் ஒரு ஓவியத்தைப் போல நம் மனதை ஆக்கிரமிக்கின்றன.
இறுதியில், மழை பெய்யும்போது வரும் அந்த உணர்ச்சிப் பெருக்கு இருக்கிறதே… அது வாசகனை உறைய வைக்கும். வறுமை ஒழிந்தாலும், அந்த வடுக்கள் ஆறாத காயங்கள். பசி என்ற அரக்கனிடம் மண்டியிட மறுக்கும் ராஜுவின் மன உறுதி, ஒரு புதிய நம்பிக்கையை விதைக்கிறது. சமூக நீதி ஏன் அவசியம் என்பதை இந்த கதை உரக்கச் சொல்கிறது. கதையின் முடிவில், நாம் இதுவரை கண்டிராத ஒரு புதிய மனிதநேயத்தை இந்த புத்தகம் நமக்குக் காட்டுகிறது. அந்தப் பயணத்தை நீங்களும் உணர வேண்டுமா?