ഓറിയന്റ് എക്സ്പ്രസ്സിലെ കൊലപാതകം

ഈ കഥയുടെ അവസാനത്തിലെത്തുമ്പോൾ, നീതിയെക്കുറിച്ചും പ്രതികാരത്തെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾ കരുതിയിരുന്നതെല്ലാം പൂർണ്ണമായും മാറിമറിയും.

മഞ്ഞ് മൂടി കിടക്കുന്ന യൂഗോസ്ലാവിയയുടെ തണുപ്പിലേക്ക് വെളുത്ത ആവി ചീറ്റിക്കൊണ്ട് ആ ആഡംബര ട്രെയിൻ – ‘Murder on the Orient Express’ – അപ്രതീക്ഷിതമായി നിലയ്ക്കുന്നു. പുറത്ത് മഞ്ഞുപുഴയുടെ നിശബ്ദത, അകത്ത് വായുവിലാകെ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭയം. ട്രെയിനിലെ ഒരു കംപാർട്ട്മെന്റിൽ, തണുത്തുറഞ്ഞ ഒരു മൃതദേഹം. കൊലപാതകി ഇപ്പോഴും ഈ ട്രെയിനിനുള്ളിലുണ്ട്. കുപ്രസിദ്ധനായ കുറ്റാന്വേഷകൻ ഹെർക്യൂൾ പോയിറോട്ട് ചുറ്റുമുള്ളവരെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

ഈ സാറിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ രംഗം ഒന്ന് ഓർത്തുനോക്കൂ. പോയിറോട്ട് ഒരു സംശയത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിൽക്കുന്നു. അഗത ക്രിസ്റ്റി എഴുതുന്നു: “അയാളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു ശസ്ത്രക്രിയാ വിദഗ്ധന്റെ കൃത്യതയുണ്ടായിരുന്നു.” കംപാർട്ട്മെന്റിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, എവിടെയോ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു സത്യത്തെ അയാൾ തേടുകയാണ്. ഒരു രംഗത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആരും മറക്കാത്ത ഒരു സംഭാഷണമുണ്ട്. പോയിറോട്ട് ഒരാളോട് ചോദിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ സത്യം മറച്ചുവെക്കുകയാണോ?” മറുപടി ഒരു പിടച്ചിലോടെയായിരുന്നു: “സത്യം എന്നത് പലപ്പോഴും ഒരാൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത ഭാരമാണ്.”

അഗത ക്രിസ്റ്റിയുടെ തൂലിക ഈ കഥയിൽ ഒരു മനശാസ്ത്രജ്ഞയുടേത് പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മനുഷ്യമനസ്സിലെ ആഴമുള്ള പാപബോധത്തെയും, പ്രതികാരദാഹത്തെയും അവർ അനാവരണം ചെയ്യുന്നു. നിയമം എന്നാൽ നീതിയാണോ? അതോ അതിനപ്പുറം മനുഷ്യർക്ക് സ്വന്തം വഴി കണ്ടെത്തേണ്ടി വരുന്നുണ്ടോ? ഇതാണ് ഈ പുസ്തകം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന കാതലായ ചോദ്യം.

ചിലപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ ചലനം പോലും വലിയൊരു സത്യം വിളിച്ചുപറയും. പോയിറോട്ടിന്റെ ഉള്ളിലെ ചിന്തകൾ ഇങ്ങനെയാണ്: “ഇവിടെയുള്ള ഓരോരുത്തരും ഒരു മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ ആ മുഖംമൂടിക്ക് പിന്നിൽ ഒരു മുറിവുണ്ട്.” [sigh]

എന്തുകൊണ്ടാണ് ആ കൊലപാതകം നടന്നത്? ഈ ട്രെയിനിലെ യാത്രക്കാരിൽ ആർക്കാണ് ഇത്രമേൽ ദേഷ്യം സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്? സത്യം വെളിപ്പെടുന്ന ആ നിമിഷം, അത് നിങ്ങളെ അമ്പരപ്പിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്. കുറ്റവാളിയെ കണ്ടെത്താനുള്ള ഈ യാത്രയിൽ നിങ്ങൾ പങ്കുചേരാൻ തയ്യാറാണോ? ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ, നീതിയുടെ അർത്ഥം നിങ്ങൾ വീണ്ടും പുനർനിർവ്വചിക്കും. കഥയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ ഈ പുസ്തകം തന്നെ വായിക്കണം.