പുസ്തകക്കള്ളൻ

മരണം കഥ പറയുന്ന ലോകം, അവിടെ ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടി അക്ഷരങ്ങളെ പ്രണയിക്കുന്നു. ഏറ്റവും വലിയ ക്രൂരതകൾ നടക്കുന്നിടത്ത്, ഏറ്റവും മനോഹരമായ സ്‌നേഹം പൂത്തുലയുന്നു എന്നതാണ് ഈ കഥയിലെ വിരോധാഭാസം. മാർക്കസ് സുസാക്കിന്റെ “The Book Thief” എന്ന നോവൽ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ വിചിത്രമായ ആ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെയാണ് വരച്ചുകാട്ടുന്നത്.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കരിനിഴലിൽ ജർമ്മനിയിലെ ഹിമ്മൽ തെരുവിൽ ജീവിക്കുന്ന ലീസൽ മെമിംഗർ എന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് വായന വെറുമൊരു ശീലമല്ല, അത് നിലനിൽപ്പിനായുള്ള പോരാട്ടമാണ്. സഹോദരന്റെ ശവക്കല്ലറയ്ക്കരികിൽ നിന്നും അവൾ മോഷ്ടിച്ച ആദ്യത്തെ പുസ്തകത്തിൽ തുടങ്ങിയതാണ് ആ യാത്ര.

ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത ഒരു സംഭാഷണമുണ്ട്. നാസി ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഭീകരതയ്ക്കിടയിൽ ഒളിച്ചുതാമസിക്കുന്ന മാക്സ് എന്ന ജൂത യുവാവ് ലീസലിനോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്, “നമുക്ക് വാക്കുകളെ ഭയപ്പെടണോ?” അതിന് ലീസൽ നൽകുന്ന മറുപടി നിഷ്കളങ്കമാണ്, പക്ഷേ അത് ആഴമുള്ളതാണ്. വാക്കുകളാണ് ലോകത്തെ നശിപ്പിച്ചത്, എന്നാൽ അതേ വാക്കുകൾ കൊണ്ടാണ് ലീസൽ തന്റെ മുറിവുകൾ ഉണക്കുന്നതും. [short pause]

മരണമാണ് ഈ കഥയിലെ നിരീക്ഷകൻ. തണുത്തുറഞ്ഞ ശൈത്യകാലത്ത്, ബോംബുകൾ വീഴുന്ന നിലവറയ്ക്കുള്ളിൽ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ ലീസൽ തന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ, പുറത്ത് മരണം വിഹരിക്കുകയാണ്. മാർക്കസ് സുസാക്കിന്റെ ഭാഷാശൈലി അതീവ ദാർശനികമാണ്. അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: “മനുഷ്യർ ഒരേ സമയം വിസ്മയകരമായ സൗന്ദര്യമുള്ളവരും, ഭയാനകമായ ക്രൂരതയുള്ളവരുമാണ്.” [sigh]

“The Book Thief” വെറുമൊരു യുദ്ധകഥയല്ല. അത് വാക്കുകളുടെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. അക്ഷരങ്ങൾ ഒരു മനുഷ്യനെ എങ്ങനെ മരണത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു, ഭയത്തെ എങ്ങനെ അതിജീവിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് ഈ പുസ്തകം. ഹിമ്മൽ തെരുവിലെ ആ ചെറിയ വീടിന്റെ നിലവറയിൽ ഒരു യഹൂദനെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച കുടുംബം, അവരുടെ നിശബ്ദമായ ധൈര്യം… ഈ കഥ അവസാനിക്കുമ്പോൾ വായനക്കാരന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ ചോദ്യം ബാക്കിയാകും: ഇരുട്ടിന്റെ നടുവിലും മനുഷ്യന് എങ്ങനെ ഇത്രമേൽ പ്രകാശമായിരിക്കാൻ കഴിയുന്നു?

ജീവിതത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ഇടയിലുള്ള ആ നേർത്ത നൂലിലൂടെയുള്ള ഈ യാത്ര, നിങ്ങളെ വായനയുടെ പുതിയൊരു ലോകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും. ആ പുസ്തകങ്ങൾ എന്ത് കഥയാണ് പറയുന്നതെന്ന് അറിയാൻ, ഈ താളുകൾ നിങ്ങൾ തന്നെ മറിച്ചു നോക്കേണ്ടതുണ്ട്.