മേലൂഹയിലെ അമരന്മാർ

ഒരു ദൈവത്തെ മനുഷ്യൻ നിർമ്മിക്കുന്നുവോ, അതോ മനുഷ്യൻ തന്നിലെ ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തുന്നുവോ? ഈ ചോദ്യമാണ് അമീഷ് ത്രിപാഠിയുടെ ‘The Immortals of Meluha’ എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ അടിത്തറ. കൈലാസത്തിലെ ഒരു ഗോത്രത്തലവൻ, അവിചാരിതമായി മെലുഹ എന്ന അത്ഭുതസാമ്രാജ്യത്തിലെത്തുമ്പോൾ സ്വന്തം അസ്തിത്വം തന്നെ മാറിമറിയുന്നതാണ് ഈ കഥ.

മെലുഹയിലെ വായുവിൽ അജ്ഞാതമായ എന്തോ ഒന്നുണ്ട്; ചന്ദനത്തിരിയുടെയും പുരാതനമായ ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ ഗൗരവത്തിന്റെയും മണം. ശിവൻ എന്ന കഥാനായകൻ തന്റെ തൊണ്ട നീലനിറമായി മാറുന്ന ആ നിമിഷം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിശ്ചലനാകുന്നു. പ്രവചിക്കപ്പെട്ട നീലകണ്ഠൻ താനാണെന്ന സത്യം അവനെ വേട്ടയാടുന്നു. അമീഷ് ത്രിപാഠിയുടെ ആഖ്യാനം വായനക്കാരെ നേരിട്ട് ആ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.

സതി എന്ന രാജകുമാരിയുമായുള്ള ശിവന്റെ പ്രണയം വെറുമൊരു പ്രണയമല്ല, അതൊരു വലിയ തിരിച്ചറിവാണ്. ഒരിക്കൽ ഒരു സംഭാഷണത്തിനിടെ ശിവൻ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്, “എന്തിനാണ് വിധി ഇത്രയധികം ഭാരങ്ങൾ ഒരു മനുഷ്യന്റെ ചുമലിൽ വെക്കുന്നത്?” അതിന് സതി നൽകുന്ന മറുപടി ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്: “നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങളാണ് നമ്മുടെ വിധി, അല്ലാതെ വിധി നമ്മളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതല്ല.”

ഈ പുസ്തകം വെറുമൊരു മിത്തോളജിയല്ല; അധികാരവും അറിവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പഠനമാണ്. ‘The Immortals of Meluha’ നമ്മളോട് പറയുന്നത്, നന്മയും തിന്മയും കറുപ്പും വെളുപ്പും പോലെ വ്യക്തമല്ല എന്നാണ്. അമീഷ് ത്രിപാഠിയുടെ എഴുത്ത് വളരെ ലളിതമാണെങ്കിലും, ആഴമേറിയ ചിന്തകളാണ് ഓരോ വാചകത്തിലുമുള്ളത്.

ശിവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ദേവനായിരുന്നോ, അതോ തന്റെ ചുറ്റുമുള്ള അനീതികളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ധൈര്യപ്പെട്ട ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായിരുന്നോ? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടിയുള്ള യാത്രയിൽ, അവൻ കണ്ടുമുട്ടുന്ന സത്യങ്ങൾ ഭയാനകമാണ്. മെലുഹയുടെ രാജകീയമായ കൊട്ടാരങ്ങൾക്കും രഹസ്യങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ എന്താണ് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്? ആ മറുപടി തേടിയുള്ള യാത്ര തുടങ്ങാൻ വായനക്കാരന് കൗതുകം തോന്നുക തന്നെ ചെയ്യും. അധികാരത്തിന്റെ ഉത്തുംഗശൃംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കഥ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ ഉള്ളിലെ ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തുന്നതിന്റെ കഥ—ഇതൊരു വലിയ അനുഭവമാണ്. ഇതിനപ്പുറം എന്താണ് മെലുഹയിൽ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാൻ ആർക്കും കൊതി തോന്നും.