ராவணன்: ஆரியவர்த்தத்தின் எதிரி

ஒரு மகா சக்கரவர்த்தியை உருவாக்க ஒரு கொடூரமான அரக்கன் தேவைப்படுகிறான்; வரலாற்றின் பக்கங்களில் வில்லனாக முத்திரை குத்தப்பட்ட ஒருவன், உண்மையில் ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் தோல்வியின் பிரதிபலிப்பு என்றால் என்னவாகும்?

அமீஷ் திரிபாதி எழுதிய Raavan: Enemy of Aryavarta, நம்மை ஒரு விசித்திரமான உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. இங்கே ராவணன் வெறும் வில்லன் அல்ல; அவன் ஒரு அறிவாளி, ஒரு சிறந்த வணிகன், மற்றும் தீராத துயரத்தைச் சுமக்கும் ஒரு மனிதன். பிறப்பால் ஒரு ‘நாகா’ என்று ஒதுக்கப்பட்ட ராவணன், தன் தம்பி கும்பகர்ணனைப் பாதுகாக்கத் தன் தந்தையையே எதிர்க்கும் அந்தத் தொடக்கக் காட்சி, ராவணனின் இதயத்தின் ஆழமான அன்பை நமக்குக் காட்டுகிறது. [short pause]

“நீ இன்னும் மேலானவனாக இருக்க முடியும்” என்று ஒரு கன்யாகுமரி அவனைப் பார்த்துக் கூறும் அந்த ஒற்றை வரி, அவனது இருண்ட வாழ்வில் ஒரு சிறிய ஒளியை ஏற்றுகிறது. ஆனால், அந்த ஒளியும் காலப்போக்கில் அணைந்து போகிறது. தோடி கிராமத்தில் வேத்வதியின் மரணம் அவனது ஆன்மாவைச் சிதைக்கிறது. ஒரு கணம், ராவணன் தன் மனிதத்தன்மையைக் கைவிட்டு, கத்தியையும் அதிகாரத்தையும் ஏந்துகிறான். அவன் ஒரு வசனத்தில் குறிப்பிடுவது போல, “உலகம் எனக்கு எதைக் கொடுத்ததோ, அதைத்தான் நான் திரும்பத் தருகிறேன்.”

அமீஷ் திரிபாதியின் எழுத்து நடை வியக்க வைக்கிறது. ராவணனின் கோபத்தை அவர் விவரிக்கும் விதம், அந்த வாசகனை ஒரு போர்க்களத்தின் நடுவிலேயே நிற்க வைக்கிறது. “அவனுடைய கண்கள் எரிமலைக்குழம்பைப் போல அநீதியால் கொதித்தன” என அவர் வர்ணிக்கும்போது, ராவணனின் வலி நமக்குள்ளும் பாய்கிறது.

இந்த புத்தகம் ஒரு சமூகத்தின் அறத்தைப் பற்றிய கேள்வியை முன்வைக்கிறது. ஒரு மனிதனை வில்லனாக மாற்றியது அவனது குணமா, அல்லது அவனைச் சூழ்ந்திருந்த சமூகத்தின் தீண்டாமையா? ராவணன் கடத்தியது சீதையை மட்டுமல்ல, அவன் சுமந்து வந்த ஒட்டுமொத்த வரலாற்றின் பாரத்தையும் தான்.

அவனுடைய வாழ்வின் அந்த இறுதி முடிவை அவன் ஏன் எடுத்தான்? விசுவாமித்திரரின் அரசியல் சூழ்ச்சியில் ராவணன் ஒரு கருவியாக மாறினானா? நீதியின் தராசில் ராவணன் எங்கே நிற்கிறான்? அந்தப் பதில்களைத் தேடி, நீங்கள் இந்த பயணத்தைத் தொடர வேண்டும். அந்தப் பயணம், நீங்கள் ராவணனைப் பார்க்கும் பார்வையையே என்றென்றைக்குமாக மாற்றிவிடும். [sigh]